Het intrigeert mij al jaren: hoe komt het toch, dat de wereldwijde kerk groeit als kool, behalve in West Europa, c.q. in Nederland? Het lijkt wel of we onder een soort glazen kaasstolp leven. De zegen stroom langs de buitenkant naar elders. Af en toe lekt er een druppeltje naar binnen. Maar hier is het geestelijke armoe.
Is er sprake van een oordeel van God over de lauwe westerse kerk? Moeten we onszelf vergelijken met de kerk van Laodicea in het boek Openbaring? Is God onze religiositeit spuugzat? Heeft God daarom de hemel boven ons gesloten?
Of hebben we dat veel meer aan onszelf te danken? Heeft het denken van de moderne mens op de een of andere manier het venster naar boven verduisterd? Frances Schaeffer heeft me in de jaren ’70 enorm geholpen in het denken hierover. Hij liet in ‘de God die leeft’ de ontwikkeling in het denken van de mens zien en de consequenties daarvan in samenleving en cultuur. Ook Brad Long, van wie enkele hoofdstukken in het boek ‘Als God de hemel opent’ zijn opgenomen, heeft me geholpen om niet alleen oog te hebben voor de vele zegeningen van de ‘Verlichting’, maar ook oog te krijgen voor de verduistering van de Verlichting. Het ‘ni Dieu et ni Maître’ van de Franse revolutie klinkt nog steeds door. Ik vond het wel humor dat iemand als Kluun in zijn boekje ‘God is gek’ schrijft, dat slechts 14 % van de Nederlanders atheïst is, maar dat het er soms op lijkt, dat ze allemaal bij de media zijn gaan werken.
In het boek ‘Als God de hemel opent’ doen meerdere schrijvers – soms met tegengestelde visies – mee aan de zoektocht naar de vraag ‘Waarom is de hemel boven Nederland vaak zo potdicht?’ en naar de vraag ‘Wat zou er gebeuren als God die hemel opent?’ Het maakt het geheel tot een boeiend geheel met enerzijds een prachtige bijbelstudie over Jesaja 63 en 64 en anderzijds pittige beschouwingen over de invloed van de Verlichting op ons denken.
Als ik terugkijk zie ik enerzijds heel veel zegen van God. Jonge mensen die tot geloof kwamen in de koffiebars van Youth for Christ, een bloeiende jongerenbeweging die ik mocht opstarten in Denemarken, gemeenten die uit de neergaande spiraal kwamen en nieuwe bloei en groei lieten zien. Het Evangelisch Werkverband dat als vernieuwingsbeweging haar plek vond in kerkelijk Nederland. Maar terzelfdertijd was er ook de leegloop van de kerk, miljoenen mensen keerden de kerk de rug toe. De meesten van hen gaan nu als ‘spirituele zoekers’ door het leven, als ‘ietsisten’ die ergens wel geloven dat er ‘meer’ is tussen hemel en aarde maar dat zeer verschillend invullen.
De diepe overtuiging dat God wel degelijk zijn zegen wil geven is voor mij een sterke drijfveer geweest om door te gaan. Ik eindig het boek dan ook met de droom van een opwekking in ons land. Waarom niet? Momenteel mag ik me inzetten voor project MEER, een samenwerkingsverband van 21 kerkgenootschappen en organisaties, die graag het publieke debat willen aangaan over de vraag ‘Is er meer?’ (zie www.kerk.nl hierover).
Want als God de hemel opent, dan gaan de ogen open, dan gaan de harten open, dan kunnen er bijzondere dingen gebeuren, ook in ons land. In de jaren ’70 zagen we dat in de jeugdcultuur. Wie weet zien we het in de komende jaren weer gebeuren!
Ds. Hans Eschbach
—
Van ds. Hans Eschbach verschijnt deze week het boek Als God de hemel opent. Uitzien naar meer werk van de Geest. Lees het interview met ds. Hans Eschback op de website van Reformatorisch Dagblad.
Lees 'Als God de hemel opent – door ds. Hans Eschbach' (volledig) op de website van Theoblogie
Om de psalmen ook in de tekst van de NBV in de eredienst te laten klinken, stelden Nico Vlaming en Christiaan Winter dit boek samen, als aanvulling op het Dienstboek van de Protestantse Kerk in Nederland en als hulp voor het zingen van de getijden. Het resultaat: honderdvijftig psalmen en de cantica in eenvoudige abdijstijl met twee antifonen en in vierstemmige chants naar anglicaans model, om te zingen in kerk en koor.
In 1998 verscheen deze toonzettende uitgave vanwege de Protestantse Kerk in Nederland op het gebied van de liturgie. De eerste druk is in twee oplagen verschenen.
In 1998 verscheen Dienstboek, een proeve. Schrift - Maaltijd - Gebed, toen onder redactie van het Samenwerkingsorgaan voor de Eredienst van de Samen op Weg-Kerken.
Was de ontvangst van de uitgave Dienstboek, een proeve zeer positief, voor een goed gebruik in de eredienst is voor de begeleiding van de liturgische gezangen en antifonen e. d.
Dit Tsjinstboek bevat orden van dienst en gebeden voor de kerkdiensten op zon-, feest- en gedenkdagen, evenals voor andere bijeenkomsten en huisdiensten. Een respectabel deel wordt ingenomen door liturgische gezangen, vertaald door dichters en kerkmusici.
